تولد زهره ي عزيزم و مهرآساي نازم رو بهشون مي تبريكم!

امروز يه اتفاق جالب و هيجان انگيز افتاد!

رو به روي خونمون يك آدم از نوع اراذل زندگي مي كنه كه شهره ي شهره نه به عشق ورزيدن بلكه به .....

قضيه از اون جايي شروع شد كه بنده پس از مذاكرات با زهره جونم تصميم گرفتم واسه خوردن كيك و آبميوه هم كه شده برم سر جلسه ي كنكور.اومدم رو ايوون كه به آقاي پدر بگم بره كارتمو بگيره كه ديدم اين آقاي اراذل مي خواست با گوشيش ازم عكس بگيره!

و چشمتون روز بد نبينه،منم كه اگه يه آدم پررو ببينم،كن فيكون ميشم كلا" به ناني گفتم وناني به همراه آقاي پدر رفتن بهش گفتن كه گوشيشو بده.آقاي اراذل كه انواع قسم ها رو عين آبگوشت مي خوره،هول شده و با قسم خوردن مي خواست ثابت كنه كه همچين چيزي نيست.مثل اين كه يادش رفته بود اگرچه بنده عينك مي زنم اما شماره چشمم بالا نيست كه نتونم اون هيكلو در حين ارتكاب جرم ببينم.

وقتي ديدم كه روش زياده و جاي عذرخواهي داره مي گه من دروغ مي گم زنگوليدم به 110و دو عدد مامور محترم آوردم.زنگ زدم 110 طرف با كمال خونسردي ميگه:فكر نكنم از اون فاصله عكس واضح بيفته ها!!منو ميگين اين جوري شدم:گفتم مساله پرروييشه نه عكس و فاصله،مامور مي فرستين يا خودم آدمش كنم؟!كه گفت چشم و بعدش پرسيد:شوهرتون خونست؟!!!گفتم:نه،بابام هست ولي!

بعدش خودم رفتم و تا آقايان مامور تشريف بيارن چنان سرش داد كشيدم و حالشو ريختم تو قوطي كه دهنش وا مونده بود.ناني و آقاي پدر و خواهرچه و مامان بزرگ + تعدادي از همسايه هايي كه خيلي منو مي دوستنباورشون نمي شد اون آدم آروم وقتي مي خواد حال يه پررو رو بگيره،اين مدلي ميشه و تو كف موندنشون نزديك بود كار دستم بده و چشاي گردشون منو وسط دعوا بخندونه كه البته برخلاف 99% اوقات كه به امر شريف خنديدن مشخول مي باشم،نخنديدم و حق آقاي اراذل رو گذاشتم كف دستش!

پ ن 1:مدت ها بود كه دعوام نشده بود با كسي!

پ ن 2:بعد اون دعوا خيلي از خودم راضي هستم!

پ ن 3: از اون روز تا حالا موش شده و همسايه ها كلي از شرش راحتن

(دست رسپينا خانوم درد نكنه)